Bij de nieuwe CAO-besprekingen gaan de vakbonden weer om tafel met de werkgeversorganisaties en overheid.
Door je aan te sluiten bij een vakbond draag jij jouw steentje bij om ervoor te zorgen dat het werk niet alleen leuk en interessant blijft vanwege de passagiers die je vervoert maar ook vanwege de arbeidsvoorwaarden.
Nu heb ik zo mijn ideëen over onze (huidige) CAO en misschien heb jij daar ook zo je op- en aanmerkingen op. Ik ben benieuwd welke artikelen jij graag zou willen behouden, welke wat jouw betreft de prullenbak in kunnen of wat er nog geregeld moet worden.
Mocht je op- en aanmerkingen hebben op de (huidige) CAO dan zou het het mooiste zijn als je deze ook nog dmv argumenten kunt bekrachtigen. Misschien leest er iemand van de FNV mee welke jouw argumenten kan gebruiken bij de CAO-besprekingen.
Laat ik het spits afbijten:
In de CAO zou geregeld moeten worden dat de eind verantwoordelijkheid als het gaat om dienstroosters, arbeids-, rij- en rusttijden bij de werkgever ligt.Genoeg werknemers hebben over dienstroosters, (rit)planning, ed. weinig tot niets te zeggen. "Als het je niet bevalt dat ga je toch weg!", "Het gebeurt zoals wij het willen... en niet anders!", "Dat zie je verkeerd!", zijn kreten die ik ondertussen al kan dromen. Mijn werkgever ken de wet- en regelgeving net zo goed als ik. Aangezien hij inzage heeft in de dienstroosters, (rit)planning, ed. mag je van hem verwachten dat hij rekening houdt met wet- en regelgeving. Een werknemer (ik dus) hoeft niet te moeten "zeuren" om pauze. Een werknemer hoeft een werkgever niet te attenderen op het feit dat er om de zoveel tijd een periode van 45uur aanééngesloten rust moet hebben. In het hudige systeem mag ik de beurs trekken als ik aan de wensen/eisen van mijn werkgever voldoe (en dus doorrijd terwijl ik moet rusten of langer werk dan de wetgever mij toestaat), dat moet dus wat mij betreft anders. Persoonlijk klik ik liever tegen een ambtenaar dan dat ik (ooit) weer een onzinnige discussie moet voeren over het feit dat ik doe wat de wetgever van mij verlangt en mijn werkgever daarop aanspreek.
De vergoeding voor nachtarbeid moet weer terugkomen."
Nachtarbeid schaadt de gezondheid." zo begint een artikel op e-gezondheid.be, "
Mensen die een beroep uitoefenen met abnormale uurroosters of in wisselende ploegendiensten werken, lopen dan ook meer gezondheidsrisico's dan de doorsneebevolking." staat er iets verder te lezen. Ofwel nachtdiensten zijn helemaal niet zo goed als je denkt, even wat puntjes:
- verhoogde kans op ongevallen (2 tot 5,5 keer hoger),
- verhoogde cariovasculaire risico's,
- verhoogde kans op overgewicht,
- verhoogde kans op borstkanker (1,1 tot 1,6 keer hoger,
- verhoogde kans op een miskraam tijdens de zwangerschap,
- verhoogde kans op een te vroeg geboren baby,
- verhoogde kans op een slaapstoornis,
- verhoogde kans op problemen bij het inslapen,
- verhoogde kans op wakerworden tijdens de nachtrust,
- verhoogde kans op een opbouw van de slaapschuld (nachtarbeiders slapen zo'n 1 á 2 uur minder dan iemand die overdag werkt),
- verhoogde kans op chronische vermoeidheid,
- verhoogde kans op spijsverteringsproblemen.
bron:
http://www.e-gezondheid.beVoor de centen hoef je het, met de huidige CAO, niet te doen. Of je nu dag- of nachtdiensten rijdt je verdient hetzelfde. Je levert als nachtchauffeur op den duur wel in qua gezondheid, blijkt uit diverse onderzoeken. Natuurlijk is je gezondheid met geen geld te betalen, maar iets is beter dan niets.
Om misbruik van het personeel te voorkomen moeten "gebroken diensten" in de CAO geregeld worden.Ten tijde van crisis doen werkgevers hun uiterste best om hun
eigen vakanties te kunnen bekostigen bedrijf staande te houden. Helaas gebeurt dat niet altijd in samenspraak met de werknemer. Sommige werkgevers regeren vanuit het principe "Befehl ist befehl!", jij als werknemer bent maar een instrument dat omzet genereerd en instrumenten kunnen net als jij vervangen worden!. Mijn werkgever heeft ons gebroken diensten opgelegd, waarover wij een dag in het voren ingelicht worden. Natuurlijk kan ik naar de vakbond en het juridisch laten uitzoeken/-vechten... maar dat komt de sfeer zeker niet ten goede. De CAO zou gebroken diensten moeten verbieden of zou eisen moeten stellen aan de gebroken diensten.
Ik ben benieuwd naar jouw/jullie aanvullingen.
*** AANVULLINGEN ***
Een ban op MUP-contracten.De CAO-tekst: "De werkgever doet een beroep op de M.U.P.-kracht als hij werk voor hem heeft. De tijden waarop de M.U.P.-kracht beschikbaar is om te werken, worden in onderling overleg vastgesteld tussen de werkgever en de M.U.P.-kracht.".
De toelichting: "De werkgever is verplicht de M.U.P.-kracht op te roepen als er werk voorhanden is. De M.U.P.-kracht is verplicht aan een oproep gehoor te geven.".
In de vorige CAO (2005-2007) was ook opgenomen dat de werknemer, bij een contract van minder dan 15uur, per oproep minimaal 3 uur loon kreeg. Helaas is dat nergens meer terug te vinden in de nieuwe CAO.
Wat mij betreft volkomen belachelijk dat het MUP-contract is opgenomen in de CAO.Een werkgever van MUP-contracten opstellen met minimaal 0 uur en maximaal 40 uur. Omdat de werknemer verplicht is gehoor te geven aan een oproep heeft hij personeel dat hij "flexibel" kan inzetten.
Het personeel heeft totaal geen zekerheden op deze manier, de enige zekerheid is dat zij in het meest negatieve geval 7 dagen per week, 24 uur per dag beschikbaar moeten zijn voor een eventuele oproep van de werkgever.
Full-time en part-time contracten geven het personeel veel meer zekerheden, de vakbonden zouden daar zeker voor moeten strijden.
Invoering maaltijdvergoeding.Wanneer een werknemer buiten zijn standplaats van zijn werkgever moet pauzeren dan vindt ik dat een maaltijdvergoeding op zijn plaats is.
De werkgever verkrijgt een bepaald voordeel door zijn werknemer daar te laten pauzeren, het personeelslid wordt echter vaak genoeg op kosten gejaagd doordat hij bijv. niet op de zaak of thuis kan pauzeren.
Koffie, thee en frisdrank lijkt, in ziekenhuizen, wel in gouden bekertjes geschonken te worden, de prijzen zijn daar vaak schrikbarend hoog. Een werkgever die zijn werknemer daar laat pauzeren mag de werknemer best trakteren op een kopje koffie.
Belastingdienst.nl: Belastingdienst -> Zakelijk -> Personeel en loon -> Bijzondere vormen van loon -> Maaltijden
Invoering telefoonkostenvergoeding.In beginsel dient een werkgever te zorgen voor goede communicatiemiddellen.
Wanneer een werkgever een beroep doet op de communicatiemiddellen van de werknemer dan mag wat mij betreft daar wel een vergoeding tegenover staan.
Dit zou wat mij betreft in de CAO geregeld moeten/kunnen worden.
Invoering minimale eisen pauze-plaats:Een werkgever kan gemakkelijk zijn werknemer pauze geven op elke willekeurige plaats.
Wat mij betreft komt er een bepaling in de CAO die eisen stelt aan de plek waar de pauze genuttigd wordt.
Als dit reeds is opgenomen in de wet dan zou dit artikel kunnen dienen om de nadruk te leggen op deze eisen.
Wat betreft wordt er in opgenomen dat er voor de werknemer een kostenloos toilet aanwezig moet zijn (mag dus ook betaald worden door de werkgever), de pauze-plaats moet verwarmd zijn en beschutting bieden tegen slechte weersomstandigheden.
Beperking "sloopdiensten":Onder "sloopdiensten" versta ik diensten waarbij een werknemer na enkele nachtdiensten uit de nachtdienst komt en rest van de dag vrij is en de volgende dag 's ochtends weer fris aan het werk kan. Men bouwt een bepaald ritme op, de overgang van het nacht naar het dagritme is iets dat een enorme inpact heeft op de werknemer.
Verplicht vakbondslid:Overgenomen van Schotland. Een schitterend idee, er is dan altijd een partij die opkomt voor de belangen van de werknemer. Het kan voorkomen dat werknemers het gedoe met hun werkgever beu zijn, er op geen enkele wijze gecommuniceerd kan worden en de werknemer zijn heil zoekt bij een andere werkgever. Niets mis mee, maar het heeft grote risico's voor de werknemer; bij een vast contract zegt hij/zij al zijn opgebouwde zekerheden op om vervolgens een contract bepaalde tijd met proeftijd aan te gaan.
Verbod op het "afwerk-kwartiertje":Sommige werkgevers verplichten hun werknemers een kwartier voor tijd aanwezig te zijn en/of een kwartier kostenloos door te werken (bijv. voertuigcontrole, administratie, autowassen, schoonmaken, etc.). Een klant die een taxibedrijf verzoekt om een half uurtje wachten niet in rekening te brengen wordt keihard uitgelachen. Waarom zou een werknemer dan wel kostenloos voor zijn werkgever moeten werken? Wat mij betreft worden in de volgende CAO alle bepalingen die ertoe leiden dat de werknemer kostenloos moet werken onrechtmatig verklaard.
Een taxichauffeur is een taxichauffeur:In de huidige CAO is qua loon een maximum opgenomen voor straattaxichauffeurs.
Werknemers in het contractvervoer verdienen daardoor meer als de straattaxichauffeur.
De logica ontbreekt mij echter in het geheel. Waarom zou een chauffeur die dagelijks van instelling A naar B rijdt meer verdienen als een chauffeur die, soms met de nodige risico's, Jan en Alleman in de taxi krijgt? Misschien is het zo dat men er vanuit is gegaan dat de straattaxichauffeur voor iedere rit van een tientje negentig euro fooi krijgt, in tegenstelling tot de contractchauffeur die het per ritje moet doen met 20 cent.
Aanpak gebroken diensten:Een werknemer kan in de huidige CAO
verplicht worden gebroken diensten te draaien.
Dit is een onwenselijke situatie waarin het priveleven van een chauffeur zeer op de proef gesteld wordt en dus onwenselijk is.
In de toelichting van artikel 2.1.2 staat het volgende:Op het woonadres op afroep ter beschikking staan valt niet onder ter beschikking staan en wordt volgens CAO dus niet als arbeidstijd gezien.
Deze toelichting maakt mij furieus!!
Een werkgever kan dus van de werknemer eisen dat hij zich gedurende 13uur per dag beschikbaar houdt voor werk terwijl hij maar een fractie daarvan daadwerkelijk uitbetaald krijgt.
De rij- en rusttijdenwet verplicht ons tot een dagelijkse rust van 11uur, hierdoor blijft er 13uur over om arbeid te verrichten. Wanneer een werkgever een werknemer naar huis stuurt om "op afroep beschikbaar te zijn", moet hij daaraan gehoor geven op straffe van werkweigering en dus verwijtbaarontslag. Dat "op afroep beschikbaar zijn" kan, omdat daar niets over geregeld is in de CAO en vaak ook niet in de arbeidscontracten, geheel zonder enige vergoeding in welke vorm dan ook. Voor een full-timer (40uur) betekend dit dat hij per week 65uur beschikbaar is voor het bedrijf terwijl zijn werkgever er maar 40 hoeft uit te betalen.
Auteur
